ΟΡΕΣΤΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗ

Aug 01, 2015 313
Published in Art

Ευριπίδη ΟΡΕΣΤΗΣ


Μετάφραση Γιάννης Τσαρούχης

Rate this item
(0 votes)

 

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 
28 & 29 Αυγούστου 2015 | Ώρα 21.00

 

Σκηνοθεσία Σίμος Κακάλας

 

Εταιρεία Θεάτρου Χώρος
Τιμές εισιτηρίων:
VIP: 30€
Ζώνη Α: 25€
Ζώνη Β: 15€, 12€ (ομαδικό)
Άνω Διάζωμα: 10€, 8€ (ομαδικό)
Φοιτητικό: 15€, 10€
 Άνεργοι, ΑΜΕΑ: 5€


«Η σημερινή μέρα είναι πολύ κρίσιμη για μας, γιατί σήμερα θα αποφασίσουν οι πολίτες με ψήφο, αν θα μας λιθοβολήσουν και τον ένα και τον άλλο, ή αν θα μας κόψουν το κεφάλι»

 

Μετά τη μητροκτονία του Ορέστη τα τραγικά παιδιά της Κλυταιμνήστρας προσπαθούν να ξεφύγουν, ενώ η βία κυριαρχεί παντού. Στην παρηκμασμένη Αθήνα του Πελοποννησιακού πολέμου ο Ευριπίδης μιλά για τη δημοκρατία που φθίνει και πειραματίζεται πάνω στα όρια της τραγωδίας.

 

Γκόλφω, Ερωφίλη, Ορέστης υπήρξαν εξαρχής οι στόχοι της πρωτοπόρας ομάδας που, δέκα χρόνια τώρα, αναζωογονεί το θέατρό μας. Με οδηγό τη μετάφραση του Τσαρούχη, ο Κακάλας αναζητά τη θέση της τραγωδίας σήμερα, προτείνει ένα θέατρο λαϊκό και ταυτόχρονα ποιητικό, που ολοκληρώνεται μέσα από τη διαδραστική σχέση με το κοινό.

 

Μετάφραση: Γιάννης Τσαρούχης 
Σκηνοθεσία: Σίμος Κακάλας 
Σκηνικά: Σίμος Κακάλας-Μάρθα Φωκά Κοστούμια – Μάσκες: Μάρθα Φωκά 
Μουσική: Mohammad 
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης
Βοηθός Σκηνοθέτη – Δραματολόγος: Δημήτρης Καλακίδης 
Σχεδιασμός κούκλας: Γιάννης Κατρανίτσας 
Κατασκευή κούκλας :Βουλα Στουμπου 
Μάσκες χορού: Τίνα Παραλή 

Ερμηνεύουν: Δήμητρα Κούζα, Έλενα Μαυρίδου, Μιχάλης Βαλάσογλου, Δημήτρης Λάλος 

Οργάνωση παραγωγής: Εταιρεία Θεάτρου Χώρος 
Εκτέλεση παραγωγής: Γιώργος Μαυρίδης 

Συμμετέχουν το Α ´ και Β´ έτος της δραματικής σχολής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και το Α ´ έτος της Δραματικής Σχολής Δήλος

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη

Ο Ευριπίδης είναι ξεκάθαρο: από το δίλημμα πέτρες η μαχαίρι, μόνο ένας θεός μπορεί να σε σώσει. Αυτή τη στιγμή που ο χρόνος μοιάζει να επιταχύνεται και οι εξελίξεις να προλαβαίνουν οποιαδήποτε σκέψη πριν αυτή ολοκληρωθεί τίποτα δεν θα μπορούσε στον Ορέστη να μείνει το ίδιο. Μοιάζει σαν η παράσταση του Φεβρουαρίου να έγινε πριν χρόνια. Η αλλαγή ήταν επιβεβλημένη, δεν ηταν κανείς μας ο ίδιος μετά πέντε μήνες. Ο Ορέστης αλλάζει αρκετά προσανατολιζόμενος προς τον ανοιχτό χώρο, οι μάσκες και το σκηνικό επανασχεδιάζονται, ενώ υπάρχει πλέον μια διαφορετική θέση πάνω στη θεατρικότητα και τη σύμβαση. Ο ρόλος της τραγωδίας μέσα στη δημοκρατική διαδικασία είναι ένα ζήτημα που απασχόλησε την προηγούμενη παράσταση και συνεχίζει να την απασχολεί αναζητώντας πλέον διέξοδο στον χώρο του αμφιθεάτρου.